Terug naar overzicht

DIAGNOSE IN BEELD: schaamluis

09/12/2016

Medisch
bron: www.atlasdermatologico.com.br (foto niet van patiënt)

Een 29-jarige man werd verwezen naar de polikliniek psychodermatologie met de vraagstelling of er sprake kon zijn van een parasietenwaan (hierbij heeft de patiënt de overtuiging besmet te zijn met een parasiet). De patiënt had drie maanden tevoren tijdens zijn vakantie in Marokko klachten van jeuk en het gevoel dat er beestjes kropen over de huid. Een geconsulteerde dermatoloog in Marokko kon dit echter niet objectiveren. Patiënt bleef de overtuiging houden dat er sprake was van een infectie. Bij lichamelijk onderzoek was er ter plaatse van de behaarde onderbuik een speldeknop grote laesie aan één van de buikharen zichtbaar. Ter plaatse van de (geschoren) schaamdelen werden er geen afwijkingen gevonden. De afwijking ter plaatse van de buikharen werd microscopisch onderzocht.

Hoe herken je schaamluis?

Schaamluis (pediculosis pubis) is een parasitaire infectie, die wereldwijd bij 2-10% van de wereld voorkomt. Hoewel de ziekte de afgelopen jaren steeds minder vaak werd gezien (waarschijnlijk ten gevolge van het wegscheren van schaamhaar), bestaat de indruk dat het aantal besmettingen weer langzaam aan het toenemen is. Precieze getallen ontbreken, daar de aandoening vaak al door mensen zelf wordt herkend en op eigen initiatief wordt behandeld.

De schaamluis is 1-3 mm groot. De vrouwelijke parasiet legt ongeveer vier eitjes (“neten”) per dag, aan de basis van de haren. Deze komen na 5-10 dagen uit en ontwikkelen zich binnen 10 dagen tot volwassen luizen. De levensduur is een maand.

De luizen voeden zich met bloed van de gastheer/gastvrouw. De beet kan een stekend gevoel geven. Enkele dagen later volgt een milde allergische reactie die jeuk veroorzaakt.

Klinisch kunnen de zogenaamde “maculae coeruleae”, grijsblauwe plekjes op de huid, gezien worden. Bij nauwkeurige inspectie kunnen ook de luizen en de neten worden gezien. Vaak ziet met krabeffecten en soms zelfs lokale ontstekingen als gevolg van het krabben. In principe komt schaamluis alleen voor in en rond het genitale gebied en in de wimpers. Het komt nooit op de hoofdhuid voor.

Besmetting vindt plaats via direct/intiem contact, bijvoorbeeld seksueel contact. In zeldzame gevallen kunnen de luizen en neten ook via delen van kleding of lakens overgedragen worden. Luizen leven maximaal 36 uur zonder huidcontact, neten kunnen wekenlang in lakens overleven.

Behandeling

Behandeling bestaat uit het schaamhaar, het haar op de bovenbenen en op de onderbuik insmeren met Permetrine 5% crème of Malathion 0,5% lotion. Bij uitgebreidere infecties kan deze behandeling na een week herhaald worden. Deze middelen zijn zonder recept bij de apotheek verkrijgbaar. Alleen scheren van de beharing is vaak niet afdoende, de neten kunnen nog aan een korte haar vastkleven. Schaamluis in de wimpers kan met vaseline 2dd gedurende 10 dagen of door middel van verwijdering met nagels of pincet behandeld worden.

 

Delen

Alle SekSoa Magazine artikelen zijn terug te vinden in ons archief

Bekijk archief