Al enige tijd is er internationaal discussie over de besmettelijkheid van hiv bij succesvolle behandeling met hiv-remmers. De Zwitserse nationale aidscommissie is van mening dat dit risico verwaarloosbaar klein is als aan de volgende criteria is voldaan:

• de hiv medicatie wordt volgens voorschrift van de behandelaar ingenomen,
• bij de hiv-positieve partner was de afgelopen zes maanden of langer geen virus meer meetbaar in het bloed,
• geen van beide partners heeft een andere soa (of risico daarop gelopen).

Soa Aids Nederland ziet hierin vooralsnog geen aanleiding om haar preventieadviezen bij te stellen en blijft condoomgebruik aanbevelen als beste bescherming tegen hiv en soa's.

Een condoom verkleint de kans op besmetting, maar biedt geen 100% bescherming.
Het condoomadvies geldt met name voor 'losse' contacten of in het begin van een nieuwe relatie.

Vaste partners hoeven geen condooms te gebruiken ter voorkoming van herpes. Als één van de partners binnen een vaste relatie herpes heeft, en de ander niet, is de kans op overdracht van dit virus hoog.

Met andere woorden: je kunt de kans dat je herpes oploopt of overdraagt wel verkleinen, maar je kunt het niet uitsluiten.

Het Humaan Papilloma Virus, dat genitale wratten veroorzaakt, komt erg veel voor. Naar schatting lopen per jaar 50% tot 80% van de seksueel actieve mensen ooit wel eens dit virus op.

Slechts bij een klein percentage ontstaan er echter daadwerkelijk genitale wratten. Na behandeling verdwijnt dit virus niet meer uit het lichaam. Vaak wordt het virus goed onder controle gehouden door het afweersysteem, maar in sommige gevallen kunnen er nieuwe wratten ontstaan.

Het gaat hier dan niet om een herbesmetting, maar om hetzelfde virus dat kans ziet om weer de kop op te steken, bijvoorbeeld tijdens de zwangerschap.